Andrzej Stanisławski

Awatar użytkownika
Andrzej Stanisławski
Posty: 8

Re: Andrzej Stanisławski

Postautor: Andrzej Stanisławski » 29 kwie 2017, 19:20

Insza inszość

Godejma gwarą

Jak ino moge zachyncić sie starom -
Kożdygó i ciyngiem : godejma gwarom!
- Mów po naszymu, szak chebać umjysz?
Wytośtej słownik, pogmyrej w rozumie,
Wnet kapniesz jak szpycnońć jezd mile
Na stary Poznań. Wrócić bodaj na chwile
Do starych Jeżyc, Łazarza, Górczyna…
Gdzie od ”łe jery” dziyń sie zaczynoł.
Przyglondnóńć sie życiu na rynkach,
Gdzie masło zrobione w kierzynkach,
A baby skrómne, czy wej pindy-ryndy
Skore do plejdrów, abo inszyj gawyndy.
Stojom tyż bambry, jedni z kramikami,
Drudzy - co podjechali połnymi helami.
Czegó tam brakło? Było, ale wszysko! -
Nowet gziczek podany kopystkom…
Glapić sie możno ze smakiem na to, lub
Kielczyć - jak wej, zgolo bez kuszki… gzub…
Czy ón kómu co winjyn? … Łejejku,
o selera!
Mojom kiejde ochyndożył juchta… do zera.


Czy do sie pogodać? (I)
Czy do sie gdzie jeszczyk pogodać gwarom -
Choćby na Nowym Rynku w Suchym Lesie?
Czy do sie jom wszczepić zakochanym parom,
Abo szczonkowi co plecak miast tośtać, niesie?
Som tu ciyngiem jak downiej klejdry, klecichy
I klepidupy… Może i pateroki? Tegó niewiada,
Bo zimie chtó móg klopnół za bejmy nieliche.
Dyć o tym nie przy płocie - w mailach sie gada.
Przy kompach tyż gzików utknjynte klubry.
Grają i grają… że na cołki łeb mogom ogupieć,
Abo, łe jery, czytajom o Chorym Poterze blubry.
Ale nie wiedzą, że mateklos - znaczy rupieć.
Ani co to redyska, drzuzgowka, klapsztula,
Wemborek, ryczka, kwirla, abo giskana…
Ani co z tartych pyrów - możno wykulać?
Nie wiedzą. Mowa ich przodków nieznana!
I wiedzieć wcale nie chcą, bo tyż i po co.
To nie English lub kurde…kuchenna łacina,
Szak gwarom ludzie już dziś nie klekocą…
- Że to nieprowda? Że widać to po minach:
Gzubków, co ich na kintop śrupy przyknaili,
Matron i bib, co odpicowane tu przydyrdały?
- Wej, mnie łate starygo beleco nie zmyli.
Cheba, że sucholeski fyrtel zacznie godać cały!

O czym jo roić wole
Już gwary gzubów nie uczom? Ady, bo i po co -
Dyć gwarom wiara już dziś, wej nie klekoce.
Co inszygó English abo… kuchenno łacina.
Tero żgok nie klapsztule a sandwicza wcino,
Soczyste „k” i „h” lepsze niż mięguchne „holipa”
I barzyj niż knipa gó rajcuje w kompa ślipiać.
…Ni ma na to rady, bo szak czasy sie zminiły?
W swój łeb zdalasiały z cołkiyj pukom siły -
A dziadkowie, a babcie?! W nich nadzieja, rada.
Szak pamjyntajom jak po naszymu sie goda!
Niech od zaro gzik tocho w rugzaku klapsztule,
Po szkole szpeknie co z pyrów idzie wykulać
I zapyto dziadka - jak z eką grywoł w baniole…
Wiara, że gwara nie kipnie, jo tam roić wolę!

Czy do sie pogodać? (2)
Czy do sie gdzie jeszczyk pogodać gwarom -
Tu na Łazarzu idąc ulicom, abo z melóm w lesie?
Czy do się jom wszczepić zakochanym parom,
Abo szczónkowi co plecak miast tośtać, niesie?
Czy kiedyś gzuby przypomnom sobie gre w cipa,
Abo czy wej wróci na kopanom „zośke” moda,
Czy do łask downych powróci z poezjom knipa…?
Może… Jak w góre rzeki popłynie woda!
Zobo jak w kompy bymbnów utknjynte klubry!
Grajom i grajom, że na cołki łeb gotów ogupieć,
Abo, łe jery, czytają o Chorym Poterze blubry.
Ale nie wiedzą, że mateklos - znaczy rupieć.
Ani co to redyska, drzuzgowka, klapsztula,
Wemborek, ryczka, kwirlejka, giskana…
Ani co z tartych pyrów do się wykulać.
Nie wiedzą. Mowa ich przodków nieznana!
I wiedzieć bynojmniyj nie chcą, bo tyż i po co.
To nie English czy dejma na to kuchenno łacina,
A jako poruta jak śrupy gwarą czasem klekocą…
…Mówicie - nieprowda!? Poznać to po minach:
Żgoków, co ich na tyn kintop śrupy przyknaili,
Matron i bib, co odpicowane tu przydyrdały?
- Wej mnie łate starygó beleco nie zmyli,
No cheba, że tutejszy fyrtel zacznie godać coły!

Z gwarowych, jarocińskich wyców:
„List”
Listowy przyniósł list. Łeciec czyto: „Tata, jo tu we
włejsku dziewuszke se poznołym. Przyślijcie mi 20
złetych, zrobimy Se płetegrafke i wum przyśle.”
Za pore dni żołniyrz dustoł list łed łejca: „Synu, po-
syłum ci 10 złetych, zrób płetegrafke dziewuszce,
ciebie przeciyk znum.

Z gwarowych, jarocińskich wyców:
„Synowie”
- Wolnioczka, a ile wy mocie dziecioków?
- Pińć.
- A ile dziewuch, ile chopoków?
- Samych chopoków.
- A jak majum na imie?
- Józiu.
- Kożdyn jedyn?
- Anu!
- Tłe jak jych wołocie?
- Anu Józiu!
- Tłe nie przyleci kożdyn jedyn?
- Przyleci.
- A jak kcecie aby jednygu zawołać?
- Tłe gu wołum płe nozwisku!

Z gwarowych, jarocińskich wyców:
„Kombajn”
Dziadkowi babusia sie już nie płedobała. Godoł, że
jak buła młedo, to buła i ładno i cinko w pasie, ale
tero sie upasła i wyglundo jak tyn kumbajn, co na
płelu żyto siecze.
Babusia mu tłe popamiyntała i aby czekała, żeby
mu sie łedgryźć i tyż mu gupio przyjść!
Roz dziadkowi sie zakciało ździebko w łyżku płecum-
prować. Babusia zaro pierzyne łedwaluła i powiado:
- A cłe ty kcesz wyczyniać? Z takim kłoskiym du…
kumbajnu?

Z gwarowych, jarocińskich wyców:
„W zaświatach”
Jak staro Szymczoczka umarła i świynty Pieter ji
wrota niebieskie łetwar, zaro mu płewiedziała, że
kce iś du swłejygu chłepa. Świynty Pieter wziun
spis duszyczek.
- W niebie gu ni ma!
- Nu, taki za dobry to łyn nie buł…
- W czyścu tyż gu ni ma!
- Ni ma? Za co łyn jes w piekle? Taki zły to łyn tyż
nie buł!
- W piekle tyż gu ni ma - godo Świynty Pieter.
- Ni ma? Przeciyk umar, musi dzieś być! Tero mi
na drugim świecie zginuł, a tyla lot my byli razym!
- A ile lot dobro kłebiyto? - pyto Świynty Pieter.
- Oż szeździesiunt!
- A to czymu łed razu żeście nie godali!
Szeździesiunt lot żunaty! Przeciyk łyn jes na liście
świyntych mynczynników!
Ostatnio zmieniony 08 maja 2017, 12:40 przez Andrzej Stanisławski, łącznie zmieniany 2 razy.

Wróć do „Poezja i Proza naszych artystów”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość